રાજા ભર્તુહરિનાં વાક્યો…

નારીને અબળા કહેનારા કવિઓ ખોટી વાતો કરનારા છે, કારણ કે જેણે ચંચલ નેત્રોનાં કટાક્ષથી ઇંદ્ર વગેરે દેવોને પણ જીતી લીધા છે એ ‘અબલા’ કેવી રીતે ગણી શકાય?

દીપક હોવા છતાં, અગ્નિ, તારાઓ, ચંદ્ર, મણિઓ હોવા છતાં મૃગ જેવા નયનોવાળી મારી પ્રિયતમા વિના, આ જગત મારે માટે અંધકારમય છે.

જ્યારે સ્ત્રી મદમસ્ત બનીને પ્રેમ કરવાનો આરંભ કરે છે, ત્યારે તેનાં માર્ગમાં વિધ્ન નાખતા બ્રહ્મા પણ ડરે છે.

અજ્ઞાનીને સહેલાઇથી સમજાવી શકાય, વિશેષ જાણકારને વધારે સહેલાઇથી સમજાવી શકાય, પણ અલ્પ જ્ઞાનથી દોઢડાહ્યા થયેલાને બ્રહ્મા પણ સમજાવી શકતા નથી.

જે લોકો સારી વાણી અને વચનોથી મૂર્ખાઓને બળપૂર્વક સન્માર્ગે વાળવા માંગે છે તેઓ ખારા સાગરને મધનાં એક ટીપાથી મધુર બનાવવાની ઇચ્છા રાખે છે.

મૌન એ અજ્ઞાનતાનું ઢાંકણ અને મૂર્ખાઓનું આભૂષણ છે.

જ્યારે હું થોડુ જાણતો, ત્યારે હાથીની જેમ મદાન્ધ બનીને અભિમાન કરતો કે, ‘હું જ બધુ જાણું છું, પરંતુ જ્યારે ડાહ્યા માણસો પાસેથી થોડુ થોડુ જાણતા શીખ્યો ત્યારે ‘હું મૂર્ખ છું’ એવા વિચારે મારો ગર્વ તાવની જેમ ઉતરી ગયો.

એક દુબળો ચપટી એક અનાજ પ્રાપ્તિની ઇચ્છા કરે છે, પરંતુ જ્યારે તે ધનથી સંપૂર્ણ થાય છે ત્યારે આખી પૃથ્વીને તણખલા જેવી ગણે છે.

હરણાં, માછલા અને સંતોષથી રહેનારા સજ્જનોનો પણ વિના કારણે શિકારીઓ, માછીમારો અને દુર્જનો આ જગતમાં શત્રુ બને છે.

ભોગ ભોગવવાની ઇચ્છા ચાલી ગઇ. પુરૂષ તરીકેનું અભિ(માન) પણ ગળી ગયું, પ્રાણ જેવા પ્યારા અને સરખા મિત્રો સ્વર્ગે સિધાવી ગયા, ધીમે-ધીમે લાકડીનાં ટેકાથી ઊઠી શકાય છે, બે નેત્રો ઘોર અંધકારથી ઘેરાય ગયા છે. અરે મૂર્ખ! તો પણ આ કાયા મૃત્યુનાં ભયથી શાં માટે થરથરે છે?

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s