સમરસેટ મોમ વિશે…

સમરસેટ મોમ કહેતા: ‘હું વાર્તાલેખક નથી, હું તો વાર્તા કહેનારો છું… જ્યારે કોઇ નવીન નવલકથા વાંચવાની ઇચ્છા થાય છે ત્યારે એક નવી નવલકથા હું લખી નાખુ છું.’

૮માં વર્ષે માતા અને ૧૦માં વર્ષે પિતા ગુમાવનાર આ લેખક કાકાને ત્યાં રહેતા અને જીભે તોતડાતા હોવાથી નાનપ અનુભવતા. ૩૩માં વર્ષે તેમણે પોતાની પ્રથમ નવલકથા લખી: ‘લિઝ ઓફ લેમ્બેથે’. એ એટલી બધી લોકપ્રિય થઇ કે એમણે ડોકટર હોવા છતાં સાહિત્ય ક્ષેત્રે કારર્કિદી બનાવી.

તેમનાં એક પુસ્તકનો અનુવાદ સ્પેનીશ ભાષામાં થયો અને એ બદલ પ્રકાશક તરફથી એમને સ્પેનીશ ચલણ ચૂકવવામાં આવેલ, પણ સ્પેન સરકારનાં એ વખતનાં કાયદા મુજબ એ ચલણને દેશની બહાર લઇ જવાની મંજૂરી ન હતી. આથી મોમ એ રકમ વસૂલવા સ્પેન ફરવા ગયા અને ત્યાં એ રકમ વપરાય એ માટે એક હોટલમાં રહ્યાં. થોડા દિવસ પછી એમણે એ રકમ જેટલો ખર્ચ થઇ ગયો હશે એમ વિચારી હોટલનાં માલિક પાસે બીલ માંગ્યુ. એ વખતે હોટલનાં માલિકે એમને કહ્યું, ‘અમારી હોટલમાં આપના રહેવાથી આ હોટલને વગર જાહેરાતે ખૂબ પ્રસિધ્ધિ મળી છે, માટે આપની પાસેથી બીલની રકમ લેવાની નથી.’ એક લેખક માટે આથી મોટો પુરસ્કાર ક્યો હોઇ શકે?

ઇ.સ.૧૯૬૫માં ૯૧માં વર્ષે તેમનું અવસાન થયું એ પહેલા તેમણે કહેલ: ‘હું મૃત્યુનાં દરવાજા સામે ઊભો છું, પણ મારામાં એ દરવાજા પર ટકોરા મારવાની હિંમત નથી.’
તેમણે કહ્યું છે કે…

જિંદગી વિશે એક વિચિત્ર વાત છે, કે તમે સર્વોતમ સિવાય બીજુ કાંઇપણ સ્વીકારવા તૈયાર ન હો તો ઘણીવાર તમને સર્વોતમ વસ્તુ મળી રહે છે… જીવનની કરૂણતા માણસ નાશ પામે એ નથી, પણ માણસ પ્રેમ કરતો અટકી જાય એ છે.

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s