મજાકિયા વાક્યો…

ક્યારેય કોઇને એ ન પૂછવું કે એ ‘લવમેરેજ’ કરવા ઇચ્છે છે કે ‘એરેન્જમેરેજ’. કેમ કે એ તો એવું પૂછવા જેવું છે કે, ‘તમે આત્મહત્યા કરવા માંગો છો કે કત્લ થવા.’

જરૂરિયાત શોધની ‘જનની’ છે, ગર્લફ્રેન્ડ જરૂરિયાતની ‘જનની’ છે.

જે એમની પત્નીથી ડરે છે એ સ્વર્ગમાં જાય છે, જે નથી ડરતા એમનાં માટે અહીંયા જ સ્વર્ગ છે.

ગરમી અને બેઇજ્જતી જેટલી મહસૂસ કરો એટલી જ વધારે લાગે છે.

જ્યારે એક સ્ત્રી રડે છે ત્યારે તેનાં ૧૦૦ કારણો હોઇ શકે છે, જ્યારે એક પુરૂષ રડે છે ત્યારે તેનું એક જ કારણ હોય છે, ‘સ્ત્રી’.

જીંદગી બદલ જાને મે કભી ભી વક્ત નહિ લગતા. કભી કભી વક્ત બદલ જાને મે પૂરી જીંદગી લગ જાતી હૈ.

જીંદગીમાં ક્યારેય ચાહવાનું મન થાય તો તમારા દુઃખોને પ્યાર કરજો, કેમ કે દુનિયાનો દસ્તુર છે ‘જેને જેટલા ચાહશો એ તમારાથી એટલા જ દૂર રહેશે’.

ક્માલનાં હતાં એ બચપનનાં દિવસો. મેડમ ક્લાસમાં ‘મુર્ગા’ અમને બનાવતી હતી અને પરીક્ષામાં ‘અંડા’ પોતે આપતી હતી.

જીંદગીની સમસ્યાઓ આપણી શરારતો/તોફાનો બંધ કરાવી દે છે, અને લોકો સમજે છે કે આપણે સમજદાર થઇ ગયા છીએ.

जब जटायु का अंतिम साँसे चल रही थी तब…

जब जटायु का अंतिम साँसे चल रही थी तब एक आदमी ने उसे कहा कि जटायु तुम्हे मालुम था कि

तुम रावण से युद्ध कदापि नही जीत सकते तो तुमने उसे ललकारा क्यों ?
तब जटायु ने बहुत अच्छा जवाब दिया था ।

जटायु ने कहा कि मुझे मालुम था कि मैं रावण से युद्ध मे नही जीत सकता पर अगर मैंने उस वक्त रावण से युद्ध नही किया होता तो

भारतवर्ष की आनेवाली पीढ़िया मुझे कायर कहती । कहती की एक भारतीय आर्य नारी का अपहरण जटायु की आँखों के सामने हो रहा था और वो कायरो की भांति बिल मे पडा था। इससे तो मौत ही अच्छा है।

मैं अपने सर पे कायरता का कलंक लेके जीना नहीं चाहता था ईसलिऐ मैंने रावण से युद्ध किया।
ये एक पक्षी के विचार है अगर भारतवर्ष के हर लोग की ऐसी सोच होती तो आज भारत विश्वगुरु होता ।

સુભાષચંદ્ર બોઝનાં વાક્યો…

એક સૈનિકનાં રૂપમાં તમારે હંમેશા ત્રણ આદર્શો ઉપર જીવવુ પડશે. સચ્ચાઇ, કર્તવ્ય અને બલિદાન.

જીવનમાં પ્રગતિ એટલે ?  શંકા કરતા રહો અને તેના સમાધાન માટે પ્રયાસ કરતા રહો.

શ્રદ્ધાની કમી જ બધી તકલીફો અને દુઃખોનું મૂળ છે.

જ્યારે તમારે ઝૂકવુ જ પડે ત્યારે એક વીરની માફક ઝૂકજો.

જીવનની પ્રત્યેક ઘડી પરીક્ષા છે. સ્કૂલની પરીક્ષા તો બે દિવસની છે, પણ જીવનની પરીક્ષા જીવનભર દેતી રહેવી પડશે.

મારામાં જન્મજાત પ્રતિભા તો ન હતી, પરંતુ કઠોર પરિશ્રમથી બચવાની વૃતિ મારામાં ક્યારેય ન હતી.

યાદ રાખજો, સૌથી મોટો અપરાધ અન્યાય સહન કરવો અને ખોટા સાથે સમજોતા કરવામાં છે.

ચરિત્રનિર્માણ અને ચરિત્રશુધ્ધતા વિર્ધાથિઓનું મુખ્ય કર્તવ્ય છે.

જ્યાં મધનો અભાવ હોય ત્યાં ગોળથી મધનો સ્વાદ લઇ લેવો જોઇએ.

કર્મનાં બંધનો ને તોડવાનું ખૂબ જ કઠીન હોય છે.

મને એ ખબર નથી કે સ્વતંત્રાની આ લડાઇમાં કોણ-કોણ જીવીત રહેશે, પણ એ ખબર છે કે આખરે વિજય તો આપણો જ થશે.

સમય પહેલાની પરિપક્વતા સારી નથી હોતી. ચાહે તે વૃક્ષની હોય કે વ્યક્તિની. આગળ જતા તેના ખરાબ પરિણામો ભોગવવા પડે છે.

જ્યારે સંઘર્ષ અને કોઇપણ ભયનો સામનો કરવાનો ના હોય ત્યારે જીવનનો અડધો સ્વાદ સમાપ્ત થઇ જાય છે.